Gele dranghekken versperren de toegang tot het Ossegempark aan het Amerikaans theater. Met mijn fiets glip ik er gemakkelijk tussen, helaas niet onopgemerkt.
“Il faut faire le tour monsieur”, verontschuldigt een jonge dame in een geel hesje zich. Ondertussen rijdt er een heftruck voorbij met een toilethokje op zijn vork. De opbouw van Couleur Café is in volle gang. Ik maak braaf rechtsomkeer en gok op wat de snelste omweg is om aan de andere kant van het park te geraken.
Terwijl ik omfiets, denk ik aan de flyer die we vorige week in onze brievenbus vonden. De titel van de flyer luidt “250 Years of Independence, Building our Future Together”. Via een QR-code worden we op de hoogte gebracht dat dit weekend het jubelpark op slot gaat voor een viering van de VS haar deux-cent-cinquantenaire.
Ik vraag me af welke Brusselse bestuurder, op welk moment, dit een goed idee vond. Ik probeer me in te beelden hoe men in New York zou reageren als in 2030 Central Park een weekend dicht gaat voor de 200ste verjaardag van België.
Life, liberty en the pursuit of happiness, in het jubelpark zijn ze dit weekend slechts weggelegd voor de happy few. Enige zin voor symboliek moet je de Amerikanen wel geven.
Wat met de Brusselaars? Wat met de wandelaars en picknickers, de scholieren en studenten die hun vrijheid terugwinnen na een slopende maand eindexamens? Wat met de basketters, frisbeeërs en fitnessers, de koppels op date, de potlucks en de poedels? Wat met de grote en kleine familiebijeenkomsten, de verjaardagspartijtjes, de salsa- en yogagroepen? Wat met zowat iedereen die probeert te ontsnappen aan de hitte die zich genadeloos opstapelt in onze krappe en slecht geïsoleerde appartementen?
Ach, tranquille — parken genoeg in Brussel, we vinden wel plek. Enkel het Ossegempark niet. Daar is dit weekend Couleur al.